ಶನಿವಾರ, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 18, 2010

ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ

ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ

ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ್ ಅವರ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ ಹೇಗೆ ತಾನೇ ಮರೆಯಲಿಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯ.  ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 18 ಅಂದರೆ ವಿಷ್ಣು ಅಭಿಮಾನಿಗಳಿಗೂ ಹಬ್ಬವೇ.  "ಏನೋ, ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ್ ಮನೆಗೆ ಹೋಗ್ಲಿಲ್ವೇನೋ?"  ಇದು ನನ್ನ ಆತ್ಮೀಯವಲಯದವರು ತಪ್ಪದೇ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಪ್ರಶ್ನೆ.

ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ್ ಅಂದ್ರೆ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣ.  ಅವರು ನಿಧನರಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದವರೆಲ್ಲಾ ನನಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಸಂತಾಪ ಸೂಚಿಸಿ, ‘ನಿನ್ನ ಆರೋಗ್ಯ ನೋಡ್ಕೊಪ್ಪಾ’ ಅಂತ ಹೇಳುವಷ್ಟು!  ಒಮ್ಮೆ ನಾನು ಓದುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಆರೋಗ್ಯ ಸರಿಯಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು  ನಮ್ಮಮ್ಮ ಅಣ್ಣನಿಗೆ ಕಾಗದ ಬರೆದಿದ್ರು.  ಗಾಬರಿಯಾಗಿ ನಮ್ಮಣ್ಣ ಊರಿಂದ ನನ್ನ ನೋಡಲು ಬಂದರೆ, ನಾನು ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನರ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಲು ಹೋಗಿದ್ದೆ.  ಸಿನಿಮಾ ಕಲಾವಿದರು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅದೇಕೆ, ಅದು ಹೇಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನೆದಾಗ ವಿಸ್ಮಯವೆನಿಸುತ್ತೆ.  ಅಂದು ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನರ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ, ಯಾವ ಯಾವ ಪತ್ರಿಕೆ ಸುದ್ಧಿ ಬರುತ್ತೋ ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಓದುವ ಪರಿಪಾಠ ನನ್ನಲ್ಲಿತ್ತು.  ನಾನೇ ಬರೆಯುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅವರು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ.  (ಬಹುಷಃ  ನಾನು ಬರೀತೀನಿ ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಿರಬೇಕು!)

ನಾವು ಬೆಳೆಯುವ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ‘ನಾಗರಹಾವು’ ಚಿತ್ರ ಎಲ್ಲರ ಬಾಯಲ್ಲೂ ತೇಲುವ ಒಂದು ಅಲೆಯಾಗಿ ಮಾರ್ದನಿಸತೊಡಗಿತ್ತು. ಅದೇನೋ ಹಾವಂತೆ, ತುಂಬಾ ಚುರುಕಂತೆ ಅಂತ ಒಬ್ರು. ಮತ್ತೊಬ್ರು ಆ ಬಡ್ಡೀ ಹೈದ ಪೊಗರು ಮೀಸೇಲ್ ಏನ್ ಮಿಂಚ್ತಾನಯ್ಯ ಹೀಗೆ ತರಾವರಿ ಮಾತಾಡ್ತಾ ಇದ್ರು. ಈ ರೇಡಿಯೋ ಬೇರೆ ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಪುಷ್ಟಿ ಕೊಡೊ ಹಾಗೆ, ‘ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನ ವೀರ ರಮಣಿಯ’, ‘ಹಾವಿನ ದ್ವೇಷ ಹನ್ನೆರಡು ವರುಷ’, ‘ಬಾರೆ ಬಾರೆ ಚೆಂದದ ಚೆಲುವಿನ ತಾರೆ’, ‘ಸಂಭ್ರಮ ಸಂಭ್ರಮ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾ ಇತ್ತು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ, ಅಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿ ಹೇಳಬೇಕು ಅಂದ್ರೆ, ಅಯ್ಯೋ ಪೆದ್ದು ನನ್ಮಕ್ಳ ಈ ಸಿನಿಮಾ ನೋಡದಿದ್ರೆ ನೀವು ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇ ದಂಡ ಎಂದು ಇಡೀ ವಿಶ್ವವೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಗುರಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ವಾತಾವರಣ.

ಅದೆಷ್ಟೋ ದಿನಗಳು, ವಾರಗಳು ಆ ಚಿತ್ರ ಓಡಿದ ನಂತರ, ಮೈಸೂರಿನ ವಾಣೀವಿಲಾಸ ಮಾರ್ಕೆಟ್ ಬಳಿ ಇರುವ ಪ್ರಭುದೇವ ಚಿತ್ರ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಹತ್ತು ಪೈಸೆ ಕೊಟ್ಟು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ 7 ಗಂಟೆಗೆ ಬಸ್  ಟಿಕೆಟ್ ಕೊಂಡೆ. ಚಿತ್ರಮಂದಿರದ ಬುಕ್ಕಿಂಗ್ ಗೇಟ್ ಬಳಿ ಹನ್ನೊಂದು ಗಂಟೆಗೆ ಮುಂಗಡ ಬುಕ್ಕಿಂಗ್ ಟಿಕೆಟ್ ಕೊಳ್ಳೋಕೆ, ನನಗಿಂತ ಮುಂಚೇನೆ ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆಯನ್ನೂ ಅಲ್ಲೇ ಮಾಡ್ತೀವಿ ಅಂತ ಬಹಳ ಜನ ಬಂದು ಕೂತಿದ್ರು. ಅವರಿಗೆ ತಿಂಡಿ ಕಾಫಿ ಯೋಚನೆ ಇದ್ಹಾಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಂತೂ ಟಿಕೆಟ್ಟು ಪಡೆದ ವಿಜಯದಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಊಟದ ಶಾಸ್ತ್ರ ಮುಗಿಸಿ ಪುನಃ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಬಂದು ಸಿನಿಮಾ ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ಈವಯ್ಯ ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ ಅದ್ಹೇಗೆ ನನ್ನ ಒಳಗೆ ಕೂತು ಬಿಟ್ಟ ಅಂತೀರಿ! ನಂತರ ಅದೇ ಪುನರಾವರ್ತನೆ ‘ಭೂತಯ್ಯನ ಮಗ ಅಯ್ಯು’ ಬಂದಾಗ ಕೂಡ ಆಯ್ತು.

ಗಂಧದ ಗುಡಿ ಬಂತು, ದೇವರ ಗುಡಿ ಬಂತು, ವಿಷ್ಣು ಭಾರತಿ ಅವರನ್ನು ಮದುವೆ ಆದರು ಇತ್ಯಾದಿ ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಬಗ್ಗೆ ನಮ್ಮಂತಹ ಎಳಸು ಹುಡುಗರು ಸಂಭ್ರಮ ಪಡುತ್ತಿರುವಂತೆಯೇ, ನಂತರದ ಬಹಳ ವರ್ಷ ನಾವು ‘ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ ಇಷ್ಟ’ ಅಂತ ಹೇಳ್ಕೊಂಡು ಬದುಕೋದೇ ಕಷ್ಟ ಎಂಬ ಹಾಗೆ ಹಲವು ಪಟ್ಟ ಭದ್ರ ಹಿತಾಸಕ್ತಿಗಳು ಮಾಡಿ ಬಿಟ್ರು. ಅದೆಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅಂದ್ರೆ, ಈ ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ ಏನೇನೂ ಅಲ್ಲ, ನಾವೇ ಮೂರ್ಖರು ಎಂದು ಭ್ರಮಿಸುವಷ್ಟು ಪ್ರಭಾವಶಾಲೀ ಆಗಿತ್ತು ಆತನ ಮೇಲೆ ಹಲ್ಲೆ, ಮತ್ತು ಆತನನ್ನು ಇಷ್ಟ ಎಂದು ಹೇಳುವವರ ಮೇಲೆ ಕೆಟ್ಟ ರೀತಿಯ ಟೀಕೆಗಳು.

ಆದರೂ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಚಿತ್ರ ಏನೇ ಆಗಿರಲಿ ಅವರ ಸಿನಿಮಾಗೆ ಹೋಗತಕ್ಕ ಒಂದು ಹೊಸ ಜನಾಂಗ ನಿರ್ಭರವಾಗಿ ಮುಂದುವರೆಯುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು. ನನಗೆ ತಿಳಿದ ಹಾಗೆ ಅವರ ಯಾವುದೇ ಸಾಮಾನ್ಯ ಚಿತ್ರ ಸಹಾ ಅಂದಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ 50 ದಿನಕ್ಕಿಂತ ಕಡಿಮೆ ಪ್ರದರ್ಶನ ಕಂಡ ನಿದರ್ಶನಗಳೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರ ಸುತ್ತಲೇ ಒಂದು ಚಿತ್ರರಂಗದ ಗುಂಪು ಕೂಡ ಬೆಳೆಯುತ್ತ ಹೋಯಿತು. ದ್ವಾರಕೀಶ್, ರಾಜೇಂದ್ರ ಸಿಂಗ್ ಬಾಬು, ಕೆ.ಎಸ್. ಎಲ್. ಸ್ವಾಮಿ, ಗೀತಪ್ರಿಯ, ಎ.ವಿ. ಶೇಷಗಿರಿ ರಾವ್, ಕೆ.ಎಸ್. ಆರ್  ದಾಸ್,  ಭಾರ್ಗವ, ಜೋಸೈಮನ್, ನಟಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಹೀಗೆ ಈ ಪಡೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತ ಹೋಯಿತು. ಹೊಸ ಅಲೆಯ ನಾಗಾಭರಣ, ನಾಗತಿ ಹಳ್ಳಿ ಚಂದ್ರಶೇಖರ ಅಂತಹವರಿಗೆ ಕೂಡ ಪರಿಗಣಿತರಾದರು. ನಾಗರಹಾವು, ಭೂತಯ್ಯನ ಮಗ ಅಯ್ಯು, ಜಿಮ್ಮಿ ಗಲ್ಲು, ದೇವರ ಗುಡಿ, ಗಲಾಟೆ ಸಂಸಾರ, ಭಾಗ್ಯಜ್ಯೋತಿ, ಕಳ್ಳ ಕುಳ್ಳ , ಸಿಂಗಾಪುರದಲ್ಲಿ ರಾಜಾ ಕುಳ್ಳ, ಸಹೋದರರ ಸವಾಲ್, ಸೊಸೆ ತಂದ ಸೌಭಾಗ್ಯ, ಹೊಂಬಿಸಿಲು, ಸಾಹಸ ಸಿಂಹ, ಬಂಧನ, ಬಂಗಾರದ ಜಿಂಕೆ, ಗುರು ಶಿಷ್ಯರು, ಇಂದಿನ ರಾಮಾಯಣ, ಮಕ್ಕಳ ಸೈನ್ಯ, ಅವಳ ಹೆಜ್ಜೆ, ನೀ ಬರೆದ ಕಾದಂಬರಿ, ಕರ್ಣ ಇತ್ಯಾದಿ ಚಿತ್ರಗಳು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಕಳಶ ಇಟ್ಟಂತೆ ಮೂಡಿಬಂದವು. ನಂತರದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಪೀಳಿಗೆಯ ದಿನೇಶ್ ಬಾಬು, ನಾರಾಯಣ್, ಪಿ. ವಾಸು, ರಾಜೇಂದ್ರ ಬಾಬು, ನಾಗಣ್ಣ ಮುಂತಾದವರು ಚಿತ್ರಿಸಿದ ಸುಪ್ರಭಾತ, ಲಾಲಿ, ಹಾಲುಂಡ ತವರು, ಹಬ್ಬ, ಸೂರ್ಯವಂಶ, ಯಜಮಾನ, ಸಾಮ್ರಾಟ್, ಆಪ್ತ ಮಿತ್ರ, ಆಪ್ತ ರಕ್ಷಕ ವರೆಗೆ ಹಲವು ಚಿತ್ರಗಳು ಅವರನ್ನು ಶಿಖರಕ್ಕೆ ಏರಿಸಿಬಿಟ್ಟವು.  ಅವರ  ಬದುಕಿನ ಕೊನೆಯ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಬಂದ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಂತೂ ಅದು ಏನೇ ಪಾತ್ರ ಆಗಿರಲಿ, ಅದು ಯಶಸ್ವಿ ಆಗಿರಲಿ ಇಲ್ಲದಿರಲಿ, ಆ ಚಿತ್ರದ ಗುಣಮಟ್ಟ ಕೂಡ ಏನೇ ಇರಲಿ, ಅವರು ಅದೆಷ್ಟು ಲೀಲಾಜಾಲವಾಗಿ ಅಭಿನಯಿಸಿದರು ಅಂದ್ರೆ ಅಚ್ಚರಿ ಆಗುತ್ತೆ.

ಈ ಲೇಖನ ಬರೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಮುಂಚೆ ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನರ ಅಭಿನಯದ ‘ಆಪ್ತರಕ್ಷಕ’ ಚಿತ್ರದ ಕೆಲವೊಂದು ದೃಶ್ಯ ಸನ್ನಿವೇಶ ಮತ್ತು ಹಾಡುಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೆ.  ಆ ಚಿತ್ರದ ಯಶಸ್ಸಿಗೆ ಒಬ್ಬ ನಾಯಕನಟ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ  ಪಿ. ವಾಸು ಅವರ ನಿರ್ದೇಶನ, ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿನ ಕಲಾ ನಿರ್ದೇಶನ, ತಂತ್ರಜ್ಞತೆಯ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕೂಡಿ ಬಂದು ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಟೀಂ ವರ್ಕ್ ಅಲ್ಲಿದೆ ಎಂಬುದು ನಿರ್ವಿವಾದ.   ಆದರೆ ಬೇಕಿದ್ದರೆ ನೀವೊಮ್ಮೆ ನೋಡಿ ‘ಗರನೆ ಗಿರ ಗಿರನೆ’ ಎಂದು ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ ಆ ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಕಾಮುಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನರು ಬಿಂಬಿಸುವ ರೀತಿಯನ್ನು!  ಇಂದಿನ ಹಲವಾರು ಹೀರೋಗಳು ಅಂತಹ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ಮುಖವನ್ನು ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ತಿರುಚಿಯೋ, ಅಸಂಬದ್ಧವಾಗಿ ಹಲ್ಲೆ ಮಾಡುವಂತೆಯೋ, ಕಾಮುಕ ರಕ್ಕಸತನ ತೋರುವುದರಲ್ಲಿಯೋ ಹೇಗೆ ಅಭಿನಯಿಸುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ನಮಗೆಲ್ಲಾ ತಿಳಿದ ವಿಚಾರ.  ಆದರೆ ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನರು ಕೇವಲ ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿನ ಹಾವಭಾವ ಮತ್ತು ದೈಹಿಕ ಭಾಷೆಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮಜ್ಞತೆಯಲ್ಲಿ ಇಂಥಹ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುವುದನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಈ ಮಹಾನ್ ಕಲಾವಿದನ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಗೌರವ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.  ನಾವು ಒಂದು ಕಾಮುಕ ಪಾತ್ರವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಕೀಳು ಭಾವ ಹುಟ್ಟದೆ ಒಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಲಾವಿದನ ಕಲೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸುವ ಭಾವ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ.    “ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನನ್ನು ಮರೆಸಿ, ತನ್ನೊಳಗಿನ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ತರುವುದಿದೆಯೆಲ್ಲ ಅದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಲೆ”.

ಹಾಗೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನರ ಅಭಿನಯದ ಚಿತ್ರಗಳೆಲ್ಲಾ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಚಿತ್ರಗಳು ಎಂದೇನಲ್ಲ.  ಬಹಳಷ್ಟು ವೇಳೆ ಅವರ  ಇಮೇಜನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿಕೊಂಡು ರೀಲು ಸುತ್ತವ ಚಿತ್ರಗಳು ಬಹಳಷ್ಟು ಬಂದವು.  ಕೆ. ಬಾಲಚಂದರ್ ಅವರು ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಕಮಲ ಹಾಸನ್ ಮತ್ತು ರಜನೀಕಾಂತ್ ಅವರನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದಂತೆ ಪುಟ್ಟಣ್ಣ ಕಣಗಾಲರು ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನರನ್ನು ಬೆಳೆಸಲಿಲ್ಲ.  ಅವರನ್ನು ‘ನಾಗರಹಾವು’ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಿದರು.  ಸಿದ್ಧಲಿಂಗಯ್ಯನವರು ಅವರನ್ನು ‘ಭೂತಯ್ಯನ ಮಗ ಅಯ್ಯು’ ಚಿತ್ರವಾದ ಮೇಲೆ ‘ಬಿಳಿಗಿರಿಯ ಬನದಲ್ಲಿ’ ಬಳಸಿದರೂ ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಆ ಚಿತ್ರ ಪೂರ್ಣ ಉತ್ತಮ ಚಿತ್ರದ ಸ್ವರೂಪ ಹೊಂದಿರಲಿಲ್ಲ.  ಕೆ. ಎಸ್. ಎಲ್. ಸ್ವಾಮಿ ಮತ್ತು ರಾಜೇಂದ್ರ ಸಿಂಗ್ ಬಾಬು, ಗೀತಪ್ರಿಯ, ಪಿ ವಾಸು, ದಿನೇಶ್ ಬಾಬು  ಮುಂತಾದವರು ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನರನ್ನು ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು ನಿಜ.  ಇನ್ನು ಕೆಲವು ನಿರ್ದೇಶಕರು ರಾಜ್ ಕುಮಾರ್ ಅವರ ವಲಯದಲ್ಲಿದ್ದು, ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನರನ್ನು ಹಲವು ಕಾಲ ರಾಜ್ ಕುಮಾರ್ ಅಭಿಮಾನಿಗಳು  ದೂರ ಇಟ್ಟಂತೆ, ದೂರದಲ್ಲೇ ಇದ್ದುಬಿಟ್ಟರು.  ಹೀಗಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನರ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬರಬಹುದಾಗಿದ್ದ ಮಹತ್ವದ ಪಾತ್ರಗಳು ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಅಲಭ್ಯವಾದವು.  ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನರೂ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಇಮೇಜಿನ ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಈಚೆ ಬರಲಾರದಂತವರಿದ್ದು,  ಇದ್ದ ಸೀಮಿತ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳಲ್ಲೇ ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಮೆರೆಸುವ ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.  ಅವರು ಸ್ವಲ್ಪ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಗಿರೀಶ್ ಕಾಸರವಳ್ಳಿ, ಗಿರೀಶ್ ಕಾರ್ನಾಡ್ ಅಂತಹ ಶ್ರೇಷ್ಟರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿತ್ತು.  ಹಾಗೆಂದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅವರು ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ನಟಿಸಿದ  ಉತ್ತಮ ಚಿತ್ರಗಳು, ತೋರಿದ ಸುಂದರ ಅಭಿನಯ, ಅವರಲ್ಲಿದ್ದ ತೇಜಸ್ಸು, ಹಲವು ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ಅಭಿನಯ ಮುಟ್ಟಿದ ಸಾರ್ವಕಾಲಿಕ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಗಳಿಗೆ ಯಾವ ಕುಂದೂ ಇಲ್ಲ.

ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನರು ಹಲವು ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯರಾಗಿಯೂ, ಕೆಲವೊಂದು ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಕಲಾವಿದರಾಗಿಯೂ, ಹಲವಾರು ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ  ಸೂಪರ್ ಸ್ಟಾರ್ ಎಂಬ ಪಟ್ಟದಲ್ಲೂ ಬೆಳಗಿದ್ದರು.  ಆದರೆ ಸೂಪರ್ ಸ್ಟಾರ್ ಪಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅಪರೂಪವಾಗಿಬಿಡುವ ಪ್ರಸನ್ನತೆ ಅವರ ಹಲವಾರು ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಿದ್ದದ್ದು ಆತನನ್ನು ಮಹಾನ್ ಕಲಾವಿದರ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಚ್ಚಳವಾಗಿ ಉಳಿಸುವಂತದ್ದು.  ಇಂತಹ ಮಹಾನ್ ಕಲಾವಿದನಿಗೆ ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದ ಪದ್ಮಶ್ರೀ, ಪದ್ಮಭೂಷಣದಂತಹ  ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ನೀಡದಿದ್ದುದು ಇಡೀ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಎಂಬ ವ್ಯವಸ್ಥೆಗೇ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕಳಂಕವಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.  ನಮ್ಮ ಅನಂತನಾಗ್ ಅಂತಹ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಟರಿಗೆ ಕೂಡಾ ಅದನ್ನು ನೀಡಲಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಈಗಲಾದರೂ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟವರು ಅರಿತರೆ ಒಳಿತು.  

ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನರು ತುಂಬಾ ಮೂಡಿ, ಅಧ್ಯಾತ್ಮದ ಚಿಂತಕ ಇತ್ಯಾದಿಗಳ ಮಾತುಗಳೆಲ್ಲಾ ಜನ ಜನಿತವಾಗಿದ್ದಂತಹವು.  ಸಾಹಸಸಿಂಹನಾಗಿ ವೀರಾವೇಶದಿಂದ ಕೇಡಿಗಳನ್ನು ತೆರೆಯಮೇಲೆ ಸದೆಬಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನರು ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಹೋಗುವುದಕ್ಕೆ ಭಯ, ನೀರುಕಂಡ್ರೆ ಭಯ ಅದಕ್ಕೇ ವಿದೇಶದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಿತವಾಗುವ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಭಿನಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದಿದ್ದು ಮುಂತಾದವೆಲ್ಲಾ ಇಂತಹ ಆಧ್ಯಾತ್ಮವಾದಿಗೂ, ಇಂತಹ ಸಾಹಸಸಿಂಹನಿಗೂ ಭಯವೇ ಎಂಬಂತಹ ವೈರುಧ್ಯಗಳನ್ನು ತೋರಿದವು.  ಆದರೆ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಕಾಯಕದಲ್ಲಿ ತೋರುತ್ತಿದ್ದ ಶ್ರದ್ಧೆ, ಸಮಯಪ್ರಜ್ಞೆ, ಸಾಮರ್ಥ್ಯಗಳು ಕೂಡಾ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧ.  ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಅವರು ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆದಿದ್ದಾಗಲೂ ಅಸಭ್ಯ ವರ್ತನೆಗಳಿಂದ ದೂರವಿದ್ದದ್ದು ಕೂಡಾ ಜನಜನಿತ. ಅವರ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ನಟಿಸಿದ್ದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನಟಿಯರೆಲ್ಲರೂ ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಹೊಂದಿರುವ ಪೂಜ್ಯ ಭಾವನೆಗಳು ಈ ಮಾತನ್ನು ಸಮರ್ಥವಾಗಿ ದೃಡೀಕರಿಸುತ್ತವೆ.   ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಸಾಮನ್ಯವೆನ್ನುವಂತೆ ಕುಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದಿರುವ ಅನ್ಯಸಂಬಂಧಗಳ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ, ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನರು ಒಂದು ಅಪವಾದವೆನ್ನುವಂತೆ ಸಚ್ಚಾರಿತ್ರ್ಯದ ಬದುಕನ್ನು ನಡೆಸಿ, ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿನ ಒಬ್ಬ ಸಂತನೆನಿಸಿದ್ದರು.  

ಮನುಷ್ಯ ತನಗೆ ಯಶಸ್ಸು ಬೇಕು ಎಂದು ಹಂಬಲಿಸುವಾಗ ಆತ ಬುಗುರಿಯಂತೆ ತಿರುಗುತ್ತಾ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಅದು ಬರುವ ವೇಳೆಗೆ ಅದು ಇಷ್ಟೇನೆ ಎಂಬ ವೈರಾಗ್ಯ ಮೂಡಿರುತ್ತದೆ. ಆಗ ಆತ ತನ್ನನ್ನು ಅತೀ ಸಾಮಾನ್ಯನಾಗಿ ಭಾವಿಸಿ ಲೋಕದ ಕಣ್ಣಿಗೆ ದೊಡ್ಡವನಾಗಿ ಕಾಣತೊಡಗುತ್ತಾನೆ. ಲೋಕವೆಲ್ಲ ಇವ ನಮ್ಮವ ಇವ ನಮ್ಮವ ಎಂದು ಭೀಗುತ್ತಿರುವಾಗ ಅಯ್ಯೋ ಭ್ರಮಾ ಪ್ರಪಂಚವೇ ಎಂದು ವಿಷಾದ ನಗೆ ನಕ್ಕು ಪ್ರಪಂಚ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟಿರುತ್ತಾನೆ. ಯಾಕೋ ವಿಷ್ಣುವರ್ಧನ ಅವರ ಬದುಕು ಮತ್ತು ಅವರನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಂಡ ಸಮಾಜವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಈ ಸತ್ಯ ತುಂಬಾ ರಾಚುತ್ತದೆ. ವಾವ್ ವಿಷ್ಣು, ನೀವು ವರ್ಧಿಸಿದ್ದು ಮತ್ತು ನಮ್ಮಿಂದ ಅಸ್ತಮಿಸಿದ್ದು ಎರಡೂ ಮರೆಯಲಾಗದ್ದು. ನೀವು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹುಟ್ಟಿ ಬಂದು ನಾವು ನಿಮ್ಮ ಅಭಿನಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಕಾಣಬೇಕೆಂದು  ಆಶಿಸಿದ್ದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಕಾಣುವಂತಾಗಲಿ.  ನಾವು ನಿಮಗೆ ಸಲ್ಲಿಸದೆ ಇದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗೌರವಗಳನ್ನೂ ಸಲ್ಲಿಸುವ ಅವಕಾಶ ನಮಗೆ ಕೂಡಿಬರಲಿ.

ಕಾಮೆಂಟ್‌ಗಳಿಲ್ಲ: