ಮಂಗಳವಾರ, ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 3, 2013

ಮಾನವನೆತ್ತರ


ಮಾನವನೆತ್ತರ ಆಗಸದೇರಿಗೆ
ಏರುವವರೆಗೂ ಬೆಳೆದೇವು;

ಮಾನವ ಹೃದಯಕೆ ವಿಶ್ವವಿಶಾಲತೆ
ಹಾಯುವವರೆಗೂ ಹಾದೇವು.

ತತ್ವದ ಸಿದ್ಧಿಯ ಕಾಲಕೆ ಕಾದರೆ
ಯುಗಯುಗಗಳು ಸಾಕಾದಾವೆ?

ಸಖ್ಯಕೆ ಸಹನೆಗೆ ಕರುಣೆಗೆ ಒಲವಿಗೆ
ಗುಡಿನುಡಿ ಅಡ್ಡಿಯ ತಂದಾವೆ?

ಒಡೆಯುವ ಮನಗಳ ಸುಡುವ ನಿರಾಸೆಯ
ವೇಗವ ಕಟ್ಟಲೆ ತಡೆದೀತೆ?

ಮೃದು ಸೌಹಾರ್ದವು ನೋವಿಗೆ ಕರಗದೆ
ಸಾಹ್ಯಕೆ ನುಗ್ಗದೆ ನಿಂತೀತೆ?

ಶತಶತಮಾನವು ತಾವೊಪ್ಪುವ ತೆರ
ನವ ವಿಶ್ವಾಸವ ತೊಟ್ಟಾವು;

ಹಿರಿಮೆಯೆ ಚೆಲುವಿನ ಕನಸನು ರೂಢಿಸಿ
ಪ್ರೇಮವ ಶ್ರೇಯವ ನಟ್ಟಾವು.

ಇಹದಲಿ ಒಪ್ಪಲು ಆಗದ ಪರವನು
ಬಯಕೆಯು ಕರೆವುದೆ ಕೈಚಾಚಿ?

ಬಾಳನು ಶೋಧಿಸಿ ಶುಚಿಯನು ಬೆಳೆದರೆ
ಇಹವೇ ಅರಳದೆ ಪರವಾಗಿ?

ಸಾಹಿತ್ಯ: ವಿ.ಸೀತಾರಾಮಯ್ಯ

Tag: Manavanettara Aagasaderige

ಕಾಮೆಂಟ್‌ಗಳಿಲ್ಲ: