ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಸಲ್ಲಾಪ

ಬಯಕೆ, ಬಳ್ಳಿ, ಚಿಗುರಿ, ನಗುತಿದೆ ಬಯಕೆ ಬಳ್ಳಿ ಚಿಗುರಿ ನಗುತಿದೆ ಬಾಳ ಮನೆಯ ಬೆಳಗುವಂತ ಬೆಳಕು ಬರಲಿದೆ ಬಯಕೆ ಬಳ್ಳಿ ಚಿಗುರಿ ನಗುತಿದೆ ಮಂದಹಾಸ ಬೀರುತಾ ಮಧುಚಂದಿರ ಬಂದ ಧರೆಗೆ ಜೇನ ಹನಿಯನೆ

ಜೊತೆಯಾಗಿ ಹಿತವಾಗಿ ಸೇರಿ ನಡೆವ ಸೇರಿ ನುಡಿವ ಜೊತೆಯಾಗಿ ಹಿತವಾಗಿ ಸೇರಿ ನಡೆವ ಸೇರಿ ನುಡಿವ ನನ್ನ ಬದುಕಲ್ಲಿ ನೀ ಎಂದು ಬೆಳಕಾಗಿರು ನನ್ನ ಉಸಿರಲ್ಲಿ ನೀ ಎಂದು ಉಸಿರಾಗಿರು ನಿನ್ನ ಬಿಡಲಾರೆ

ತಾತಾ ಯಾರೋ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ನೋಡಿ ಅನ್ನುವಾಗ ಮೊಮ್ಮಗಳು ಎಂದಿನಂತಿರಲಿಲ್ಲ ಅವಳ ಧ್ವನಿ, ಬೆರಗು, ದಿಗಿಲು, ಲಘು ಕಂಪದೊಡಮುರಿ ದನಿಯಲ್ಲಿ ನುಡಿದಾಗ ಯಾರೋ ಬಂದಿದ್ದಾ ರೆಂದು ಬರಬಾರದಿತ್ತೆಂಬ ಧ್

ನಮ್ಮ ತಾಯಿ ಭಾರತಿ ನಮ್ಮ ನಾಡು ಭಾರತ ನಮ್ಮ ರೀತಿ ನಮ್ಮ ನೀತಿ ನಮ್ಮ ಉಸಿರು ಭಾರತ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಹಾರಿ ನಾವು ನಾಡ ನೋಡುವ ಹತ್ತು ದೇಶದಲ್ಲಿ ತಾಯ ಕೀರ್ತಿ ಹಾಡುವ ಶಾಂತಿ ಸ್ನೇಹ ಪ್ರೇಮದ ಸಂದೇಶವ

ಇದೇನ ಸಭ್ಯತೆ , ಇದೇನ ಸಂಸ್ಕೃತಿ , ಇದೇನ ನಮ್ಮ ಸತ್ಯತೆ , ಇದೇನ ನಮ್ಮ ಜಾಗ್ರತೆ , ಎಂದು ನೊಂದು ಕೇಳುತಿಹಳು ನಮ್ಮ ತಾಯಿ ಭಾರತಿ , ಇದೇನ ಸಭ್ಯತೆ , ಇದೇನ ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಎನಿತು ದೇಶ ಭಕ್ತರು , ಹರಿಸಿ

ಗುಡಿಯಾಚೆ ಗಡಿಯಾಚೆ ಗಿಡದಾಚೆಗೆ ಹೋಗೋಣ ಬನ್ನಿರೋ ಹೊಸ ನಾಡಿಗೆ. ಹೊಚ್ಚ ಹೊಸ ನೋಟಕ್ಕೆ ಅಚ್ಚ ಬಾಳಾಟಕ್ಕೆ ನೆಚ್ಚುಗೆಯ ಕೆಳೆಯರೇ ಹೊಸ ನಾಡಿಗೆ. ಕುರುಡುಗಟ್ಟುತ ನಮ್ಮ ಜೊತೆಗೂಡಿಬರುವ ಹುದ್ದೆಗಳ

ಮುಂಬೈ ಜಾತಕ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು  :   ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ; ಬೆಳೆದಿದ್ದು :   ಬಸ್ಸು, ಟ್ರಾಮ್, ಕಾರು, ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ, ಟ್ರೈನುಗಳಲ್ಲಿ ಕುಡಿದದ್ದು :       ಕಾಣದೆಮ್ಮೆಯ ಕೆಚ್ಚಲು, ಕರೆದು ಕಳು

ರಾಯರು ಬಂದರು ಮಾವನ ಮನೆಗೆ ರಾತ್ರಿಯಾಗಿತ್ತು ; ಹುಣ್ಣಿಮೆ ಹರಸಿದ ಬಾನಿನ ನಡುವೆ ಚಂದಿರ ಬಂದಿತ್ತು - ತುಂಬಿದ ಚಂದಿರ ಬಂದಿತ್ತು . ಮಾವನ ಮನೆಯಲಿ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂಗಳ ಪರಿಮಳ ತುಂಬಿತ್ತು . ಬ

ಹೊಸಬೆಳಕೂ ಮೂಡುತಿದೆ ಬಂಗಾರದ ರಥವೇರುತ ಆಕಾಶದಿ ಓಡಾಡುತ ಅತ್ತ ಇತ್ತ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಚೆಲ್ಲಿದಾ ಕಾಂತಿಯ ರವಿ ಕಾಂತಿಯ ಹೊಸಬೆಳಕೂ ಮೂಡುತಿದೆ ಬಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಮೊಗ್ಗು ಹಿಗ್ಗಿ ನಗುತಲಿದೆ ತಣ್ಣನೆ ಗಾ

ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬಾನಾಡಿಯಾಗಿ ದನಿಯ ಬೆರೆಸಿ ಹಾಡುವ ನಲಿ ನಲಿವ ನಗು ನಗುವ ಬಾ … ಆನಂದದಿಂದ ಒಂದಾದ ಬಂಧ ಸೊಗದ ಶುಭದ ಸಂಗಮ ಮೃದು ಮಧುರ ಇದು ಅಮರ ಬಾ …. ಆನಂದದಿಂದ ಒಂದಾದ ಬಂಧ ತೇಲಿ ತೇಲಿ ಹೋಗುವ ದೂರ ದೂ

ಅಷ್ಟೊಂದು ಎತ್ತರವನ್ನು ಕರುಣಿಸಬೇಡ ಎತ್ತರದ ಬೆಟ್ಟಗಳ ಮೇಲೆ ಮರಗಳೆಂದೂ ಬೆಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಗಿಡಗಳೆಂದೂ ಮೊಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಹುಲ್ಲು ಕೂಡ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ ಕೇವಲ ಹಿಮ ಮಾತ್ರ ಆವರಿಸಿರುವುದು ಶವ ಬಟ್

ಕಲಿಯುಗದಲಿ ಹರಿನಾಮವ ನೆನೆದರೆ ಕುಲಕೋಟಿಗಳು ಉದ್ಧರಿಸುವವೋ ರಂಗ ಸುಲಭದ ಮುಕುತಿಗೆ ಸುಲಭನೆಂದೆನಿಸುವ ಜಲರುಹನಾಭನ ನೆನೆ ಮನವೇ ಸ್ನಾನವನರಿಯೆ ಮೌನವನರಿಯೆ ಧ್ಯಾನವನರಿಯೆನೆಂದೆನಬೇಡ ಜಾನಕಿವಲ್ಲಭ

ಆರು ಹಿತವರು ನಿನಗೆ ಈ ಮೂವರೊಳಗೆ ನಾರಿಯೋ ಧಾರುಣಿಯೋ ಬಲುಧನದ ಸಿರಿಯೋ. ಅನ್ಯರಲಿ ಜನಿಸಿದ ಅಂಗನೆಯ ಕರೆತಂದು ತನ್ನಮನೆಗವಳ ಯಜಮಾನಿಯೆನಿಸಿ ಭಿನ್ನವಿಲ್ಲದಲರ್ಧ ದೇಹವೆನಿಸುವ ಸತಿಯು ಕಣ್ಣಿನಲಿ

ಈ ದೇಶ ಚೆನ್ನ ಈ ಮಣ್ಣು ಚಿನ್ನ ಎಲ್ಲೂ ನಾ ಕಾಣೆನಲ್ಲ ಇಂಥ ಅಂದ ಇಂಥ ಚಂದ ನಮ್ಮ ನಾಡಿಗೆ ಸಾಟಿ ಇಲ್ಲ. ಕರ್ನಾಟ ಕಾವೇರಿ ತಾಯಾಗಿ ಬಂದು ನಮ್ಮಾಸೆ ಕೈಗೂಡೆ ವರದಾನ ತಂದು ಹಸಿ ಹಸಿರಲ್ಲಿ ಹನಿ ಹನಿಯ