ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಸಲ್ಲಾಪ

ಶರಣು ಶರಣುವಯ್ಯ ಗಣನಾಯ್ಕ ಶರಣು ಶರಣುವಯ್ಯ ಗಣನಾಯ್ಕ ನಮ್ಮ ಕರುಣದಿಂದಲಿ ಕಾಯೊ ಗಣನಾಯ್ಕ ಎಳ್ಳುಂಡೆ ಜೇನುತುಪ್ಪ ಗಣನಾಯ್ಕ ನಮಗೆ ವಿದ್ಯಾವ ಕಲಿಸಯ್ಯ ಗಣನಾಯ್ಕ. ಉದ್ದು ಹೋಳಿಗೆ ತುಪ್ಪ

ನಾದಲೀಲೆ ಕೋಲು ಸಖೀ, ಚಂದ್ರಮುಖೀ, ಕೋಲೆ ನಾದಲೀಲೆ   ಮುಂಜಾವದ ಎಲರ ಮೂಸಿ ನೋಡುತಿಹವೆ ನಲ್ಲೆ ತರಳ ಎರಳೆ, ಚಿಗುರ ಚಿಗುರೆ, ಹೂವು ಹೂವು ಹುಲ್ಲೆ, ಕಂಗೊಳಿಸುವ ಕೆಂಪು ಮುಂದೆ, ಕಂಗೆಡಿಸ

ಈ ಬಾನು ಈ ಚುಕ್ಕಿ ಈ ಬಾನು ಈ ಚುಕ್ಕಿ, ಈ ಹೂವು ಈ ಹಕ್ಕಿ ತೇಲಿ ಸಾಗುವ ಮುಗಿಲು ಹರುಷವುಕ್ಕಿ ಯಾರು ಇಟ್ಟರು ಇವನು ಹೀಗೆ ಇಲ್ಲಿ ತುದಿ ಮೊದಲು ತಿಳಿಯದೀ ನೀಲಿಯಲಿ ಒಂದೊಂದು ಹೂವಿಗು ಒಂ

ಹೂವಿನ ಕೋರಿಕೆ ಹೃದಯ ಕಮಲದಿ ಮಧುರ ಪ್ರೇಮ ಮಕರಂದವಿದೆ , ಅಧರಚುಂಬನದಿಂದೆ ಸವಿಯದನು ಬಾ. ಚಂಚಲತೆ ಏಕೆ , ಓ ಚಂಚರೀಕವೆ , ನಿನಗೆ ? ವಂಚನೆಯದಿನಿತಿಲ್ಲ ; ಬಾ , ಬೇಗ ಬಾ! ಇರುಳೆಲ್ಲ , ತಪಗೈದು ಎದೆಯ ಹ

ಏನೀ ಮಹಾನಂದವೇ - ಓ ಭಾಮಿನೀ| ಏನೀ ಸಂಭ್ರಮದಂದವೇ - ಬಲ್ಚಂದವೇ || ಏನೀ ನೃತ್ತಾಮೋದ -  ಏನೀ ಮೌರಜ ನಾದ| ಏನೀ ಜೀವೋನ್ಮಾದ - ವೇನೀ ವಿನೋದ || ಢಕ್ಕೆಯ ಶಿರಕೆತ್ತಿ – ತಾಳಗೋಲಿಂ ತಟ್ಟಿ| ತಕ್ಕ

ದೀಪಾವಳಿ ಹೂವು ಬಳ್ಳಿಗೆ ದೀಪ ಹಸಿರು ಬಯಲಿಗೆ ದೀಪ ಹುಲಿಯ ಕಣ್ಣಿನ ದೀಪ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ! ಮುತ್ತು ಕಡಲಿಗೆ ದೀಪ ಹಕ್ಕಿ ಗಾಳಿಗೆ ದೀಪ ಗ್ರಹತಾರೆಗಳ ದೀಪ ಬಾನಿನಲ್ಲಿ. ಬಲ್ಮೆ ತೋಳಿಗೆ ದೀಪ ದುಡಿಮೆ ಬೆ

ಟಿಕ್ ಟಿಕ್ ಗೆಳೆಯಾ ಗಂಟೆಯ ನೆಂಟನೆ ಓ ಗಡಿಯಾರ  ಬೆಳ್ಳಿಯ ಬಣ್ಣದ ಗೋಳಾಕಾರ  ವೇಳೆಯ ತಿಳಿಯಲು ನೀನಾಧಾರ  ಟಿಕ್ ಟಿಕ್ ಗೆಳೆಯಾ ಟಿಕ್ ಟಿಕ್ ಟಿಕ್  ಹಗಲೂ ಇರುಳೂ ಒಂದೇ ಬಾಳು  ನೀನಾವಾಗಲ

ಕುರಿಗಳು ಸಾರ್ ಕುರಿಗಳು ; ಸಾಗಿದ್ದೇ ಗುರಿಗಳು. ಮಂದೆಯಲಿ ಒಂದಾಗಿ , ಸ್ವಂತತೆಯೆ ಬಂದಾಗಿ ಇದರ ಬಾಲ ಅದು ಮತ್ತೆ ಅದರ ಬಾಲ ಇದು ಮೂಸಿ ದನಿ ಕುಗ್ಗಿಸಿ , ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ಹುಡುಕಿ ಹುಲ್ಲು ಕಡ್ಡಿ ಮೇ

ಹೂವೆ ಹೂವೆ ಏಕೆ ಅರಳಲಿಲ್ಲ,  ನಾನೇನ್ ಮಾಡ್ಲಿ ಬಿಸಿಲೇ ಬರಲಿಲ್ಲ,  ಬಿಸಿಲೇ ಬಿಸಿಲೇ ಏಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ,  ನಾನೇನ್ ಮಾಡ್ಲಿ ಹುಲ್ಲು ಅಡ್ಡ ತಡೀತು,  ಹುಲ್ಲೆ ಹುಲ್ಲೆ ಏಕೆ ಅಡ್ಡ ತಡ್ಡೆ,

ನನ್ ಪುಟ್ನಂಜೀ ನಕ್ರೆ ಮೂಗ ಆದಂಗ್ ಆಗ್ತೀನ್ ನಾನು ನನ್ ಪುಟ್ನಂಜಿ ನಕ್ರೆ! ಆಡಬೇಕಂದ್ರೆ ಮಾತೇ ಸಿಕ್ದು ಉಕ್ ಬರ್ತಿದ್ರೆ ಆಕ್ರೆ- ನನ್ ಪುಟ್ನಂಜಿ ನಕ್ರೆ! ಲಕ್ಕಂತ್ ಮತ್ತ್ ನಂಗ್ ಅತ್ಕ

ಬಣ್ಣದ ತಗಡಿನ ತುತ್ತೂರಿ ಕಾಸಿಗೆ ಕೊಂಡನು ಕಸ್ತೂರಿ ಸರಿಗಮ ಪದನಿಸ ಊದಿದನು ಸನಿದಪ ಮಗರಿಸ ಊದಿದನು ತನಗೇ ತುತ್ತೂರಿ ಇದೆಯೆಂದ ಬೇರಾರಿಗೂ ಅದು ಇಲ್ಲೆಂದ ಕಸ್ತೂರಿ ನಡೆದನು ಬೀದಿಯಲಿ ಜಂಭದ ಕೋಳಿಯ

ಹಕ್ಕಿ ಹಾರುತಿದೆ ನೋಡಿದಿರಾ ? ಇರುಳಿರಳಳಿದು ದಿನದಿನ ಬೆಳಗೆ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲೂ ಮೇಲಕೆ ಕೆಳಗೆ ಗಾವುದ ಗಾವುದ ಗಾವುದ ಮುಂದಕೆ ಎವೆ ತೆರೆದಿಕ್ಕುವ ಹೊತ್ತಿನ ಒಳಗೆ ಹಕ್ಕಿ ಹಾರುತಿದೆ ನೋಡಿದಿರಾ ? ಕರ

ಬೂಮೀನ್ ತಬ್ಬಿದ್ ಮೋಡ್ ಇದ್ದಂಗೆ ಬೆಳ್ಳಿ ಬಳಿದಿದ್ ರೋಡ್ ಇದ್ಹಂಗೆ ಸಾಫಾಗ್ ಅಳ್ಳ ತಿಟ್ಟಿಲ್ದಂಗೆ ಮಡಕೇರೀಲಿ ಮಂಜು! ಮಡಗಿದ್ ಅಲ್ಲೇ ಮಡಗಿದ್ಹಂಗೆ ಲಂಗರ್ ಬಿದ್ದಿದ್ ಅಡಗಿದ್ಹಂಗೆ ಸೀತಕ್ ಸಕ್ತ